Er is een groot verschil tussen samen werken en samenwerken

 

Vraagstukken in organisaties worden steeds complexer. Er zijn steeds meer disciplines nodig om een vraagstuk op te lossen. Kennis is bovendien vaak verspreid over meer personen, zelfs binnen één discipline en kennis ligt vaak niet vast, die zit in hoofden van mensen. Soms zonder dat ze het zelf beseffen. Voor het oplossen van vraagstukken moet er dus worden samengewerkt. Vraagstukken moeten  van verschillende kanten worden bekeken en er is steeds meer creativiteit nodig om ze op te lossen. Maar samenwerken gaat niet zo maar, want  mogelijk:

  • Ontstaat er competitie tussen deelnemers;
  • Domineert de luidruchtigste of invloedrijkste deelnemer het proces;
  • Zijn sommige deelnemers niet geïnteresseerd;
  • Werken cynische deelnemers het proces tegen;
  • Bestaat er weinig of onvoldoende verbinding tussen deelnemers;
  • Wordt het belang van de dialoog onderschat en vraagt de opdrachtgever om een snelle buy-in: “We hebben er genoeg over gesproken. Ik wil dat jullie akkoord gaan.”

 

Succesvol samenwerken vraagt om het faciliteren van samenwerken. Dat kan door iemand de rol van facilitator te laten invullen. Faciliteren betekent makkelijk maken en verbinden. Een facilitator verbindt de deelnemers met elkaar en maakt het, door het inzetten van passende werkvormen, voor hen makkelijker het vraagstuk op te lossen. Zo wordt samen werken echt samenwerken op het moment dat het er op aankomt: als mensen bij elkaar komen om af te stemmen, oplossingen te zoeken of besluiten te nemen.

Een facilitator is content neutraal en let alleen op het proces. Hij begeleidt de deelnemers in het oplossen van het vraagstuk. Hierdoor kunnen de deelnemers zich volledig focussen op de content en zo het vraagstuk adequaat oplossen.

Wilt u onderzoeken of de inzet van een facilitator voor uw bijeenkomst handig is?
Beantwoord dan deze 8 simpele vragen. U krijgt geheel vrijblijvend per mail een advies toegestuurd.

Deze bijdrage heb ik geschreven voor de ‘Scheur je los Kalender’ en is gepubliceerd op 4 januari 2016.

Terug naar het overzicht